நம் வசந்தகாலப் பொழுதுகளை

இக்கோடைக்கென சேமிக்கச்சொல்கிறாய்

ஒருப்பனிக்கரடியின் பாவனையில்

என் பசி காக்கிறேன்

த(ா)கிக்கும் இவ்வுதடுகளுக்கு

என்ன சமாதானம் சொல்வாய்?

வெயிலும் வெயிலும்

பிணையலிடும்

மதியப் பொழுதில்

சமையலறையை உருட்டுகிறது

நீல நிறக்கண்கள் உடையப் பூனை

ஜன்னலில் மோதும் இணைநிழல்களுக்கு

இரண்டே பாதங்கள்

நம் சந்திப்புகள்  முத்தத்தில் தொடங்கி முத்தத்தில் முடிகின்றன. முதல் முத்தமும் கடைசி முத்தமும் எப்போதும் ஒன்று போல் இருப்பதில்லை.

பிரிவு நிமித்தம் இடப்படும் முத்தம் வலையில் சிக்கிய மீனைப்போல துள்ளித்தவிக்கின்றது.

உன்னை உடன் எடுத்துச்சென்றுவிடும் ஆவலாதியுடன் அல்லது உனக்குள் ஒளிந்துகொண்டுவிடும் படபடப்புடன் இதழ்களுக்குள் பாய்ந்து இறங்குகின்றேன்.தின்று தின்று தீராப்பசியுடன் திரும்ப நேர்கையில்

ஒரு ஒட்டகத்தைப்போல உன் இதழ்நீரை என் பயணத்திற்கென்று சேர்த்துக்கொள்கிறேன்.உதடு,மூக்கு, கன்னம்,காது,கழுத்து,தோள்பட்டை,உள்ளங்கை என்று நகர்ந்து விரல் நுனியில் நழுவி விழும் என் முத்தம் இறுதியில்  கண்களைப்பற்றிக்கொண்டு கதறத்தொடங்குகிறது.

அத்தர் மணக்கும் பாலை

வெகு தொலைவு பயணித்து வருகின்றன
உதடுகள்

வறண்ட பாலையில்
முட்களினூடே நெழிதடம்
பதிக்கிறது சர்ப்பம்

செண்பகமரக் குரங்குகள்
மொட்டுக்களை தின்றுத் தாவுகின்றன

லாவகமாய் தோல்உரிக்கிறான்
முயல்கறிக்கு பழகியவன்

புழுதி படிந்த உதடுகள்
தணலில் புரண்டு

சிவக்கின்றன

பாதி வெந்த உதடுகளை
ஒத்தி எடுக்க
காத்திருக்கின்றன
அத்தர்  மணக்கும்
முத்தங்கள்

நினைவுகளை அழித்தல்

நினைவுகளின் தேன்கூட்டை  அழிக்க முடிவெடுத்தபின்
முதலில்
இதயத்தைச் சுற்றி
இறுக்கி மூடுங்கள்

ஓயாமல் ரீங்கரிக்கும்
சின்னஞ்சிறு நினைவுகளை
தீயிட்டுப் பொசுக்குகையில்
நொடிப் பொழுதும்
தயங்கித் தடுமாறாதீர்கள் 

தீயைத் தாண்டிவந்து நினைவுகள் கொட்டுகையில்
பற்கடித்து வலி பொருத்து
முன்னேறுங்கள்

ராணித் தேனீயை கொல்லுதல் என்பது
ஒரு வாழ்வின் குரல்வளையை அறுத்தலாகும்

இப்போது
கைநிறைய நெருப்பை
அள்ளி எடுங்கள்
மிக தீர்க்கமாக அதன்
தலைமேல் கொட்டுங்கள்

புகைப்படத்தை அழித்தல் போல் அல்ல
நினைவுகளை அழித்தல்

அனைத்தையும் எரித்து அழித்துத் திரும்புகையில்
புறங்கையில்
உடன் ஒட்டிவரும் மகரந்தம்
கவனித்தீர்களா?

இப்போது
தீயில்
ஒருமுறை
முங்கிக் கரையேறுங்கள்

பின் இதயத்தை இறுக்கி மூடுங்கள்

***

அலமாரியில்
அத்தனைப் புத்தகங்கள் மீதும் வருடிக்கடக்கின்றன 
விரல்கள்
மின்விசிறியின் 
பறக்கும் இறக்கைகளை பிடித்துவிட முயன்றுகொண்டிருக்கின்றன கண்கள். 
இக்கோடையின் நிசப்தம்
முன் நெற்றியில் துளிர்த்து வழிகிறது

கால் பெருவிரலை
ஓயாமல் முத்திக்கொண்டிருக்கிறது செம்மீன்

குட்டிச்சுழல் ஒன்று
உருவாகி உள்ளிழுக்கிறது
இப்பிரபஞ்சம்
முழுவதையும்

கடலைக் களவாடுபவள்

கடலாடி மகிழும் மகள்
நம்ப மறுக்கிறாள்
கடலை 
உடன் எடுத்துச்செல்லுதல்
இயலாதென்பதை

தூக்கணாங்குருவிக் கூட்டிற்குள்
குடிபுக முடியாதென்பதையும்
ஆமை ஓட்டிற்குள் மழைக்கு
ஒதுங்கமுடியாதென்பதயும்

பதறப் பதற
கிளிஞ்சல்களைப்
பொறுக்கத் தொடங்குபவள்
அரற்றிக்கொண்டு வருகிறாள்
வீடுவரை

உணவை மறுதலித்து
விழிகளை நிறைத்தபடி
உறங்கிப்போகுமவள்
விரலிடுக்கில் உறுத்தும்
மணலும்
உள்ளங்கைக்குள் புதையும்
கிளிஞ்சல்களும்
கடலுக்கு
வலைவீசிக்கொண்டிருக்கும்
நடுநிசிப் பொழுதில்

நடுங்கும் நட்சத்திரங்கள்
இமை தாழ்த்தி
உறைகின்றன

****
நன்றி: மலைகள். காம்

மிகுந்த
சந்தோசப்பதற்றத்துடன்
தேர்வு அறைக்குள் நுழைகிறீர்கள்

அச்சிடப்பட்ட விடைத்தாள்
உங்கள் கைகளில் தரப்படுகிறது

உங்கள் மண்டைக்குள்
வேறு விடைகள் இருக்கின்றனவா?!
நன்றாக அதை சுருட்டிக் கசக்குங்கள்
கடைமூளையில்
ஒரு குப்பைத்தொட்டித் தெரிகிறதா?

எழுதுகோலும், அழிப்பானும்
உடனெடுத்து வந்தீரா?!
இத்தனை விளையாட்டுத்தனத்திற்கு
அனுமதி இல்லை

மேலும்
குப்பைத் தொட்டி நிறைவதில்
ஆட்சேபனை இல்லை

மறைத்து வைத்திருக்கும்
தூரிகையை
வெளியில் எடுங்கள்

கடைசிமணி அடிக்கும் வரை
முதுகு சொறியுங்கள்
அல்லது
மணிக்கட்டு நரம்பை
அறுக்கத்தொடங்குங்கள்
மிக மெதுவாய்.

மனம் ஒரு மிருகம்

வால் குழைத்து மண்டியிடும்
தோள் தாவி முகம் நக்கும்
மென் உதிரம் கசிய நகம் பதிக்கும்
தருணம் அறியாத் தருணம் ஒன்றில்
குரல்வளைக் கவ்வும்
மனமொரு வளர்ப்பு மிருகம்